مدح و مناجات با امام محمد باقر علیهالسلام
اگرچه خواندهاند از فضل تو بسیار ذاکرها نمیگنجد ولی وصف تو در اشعار شاعرها جهان قبل از تو خالی بود از زیبایی نامت همیشه زیر دِین لطف تو هستند «باقر»ها بهشوق دیدن تو عمر طولانی طلب کردند تو بودی باعـث زیـبایی دنـیای جـابرها کسی از محضر تو دست خالی برنمیگردد که سرسبزیست هرآئینه اینجا سهم بایرها مسیر تو به هر راهی که میافتاد، میدیدند به لبخند و سلام و عشق مهماناند عابرها همیشه بینیاز از هر کلام دیگری هستند که خود علامۀ دهرند در درس تو حاضرها احادیث تو چون «آب حیات دین اسلام»است چهتوصیفی ازاین بهتر برای «قالَ باقر»ها بیان کردند تعریف تورا هم دوست، هم دشمن شهادت دادهاند از خوبی دین تو کافرها هزاروچارصد سالاست عالم قدردان توست ندانستند قَـدرت را ولی با تو معاصرها به جای گنبد و صحن و ضریحی در بقیع تو به غیر از خاک غربت را نمیبینند زائرها خوشا حال کبوترها که دائم زائرت هستند که دنیا غبطهها خورده به اینگونه مجاورها ولی روزی یکی از نسل تو؛ مثلتو میآید علیرغم تمام حـقّهها و سحـر ساحرها |